Sylabus przedmiotu

Drukuj

Kod przedmiotu:

A-2EM4-II-4

Przedmiot:

Seminarium prelekcji i krytyki muzycznej

Kierunek:

Edukacja artystyczna w zakresie sztuki muzycznej, II stopień [4 sem], stacjonarny, ogólnoakademicki, rozpoczęty w: 2013

Rok/Semestr:

II/4

Liczba godzin:

30,0

Nauczyciel:

Kusto Agata, dr

Forma zajęć:

seminarium

Rodzaj zaliczenia:

zaliczenie na ocenę

Punkty ECTS:

4,0

Godzinowe ekwiwalenty punktów ECTS (łączna liczba godzin w semestrze):

0	Godziny kontaktowe z prowadzącym zajęcia realizowane w formie konsultacji
30,0	Godziny kontaktowe z prowadzącym zajęcia realizowane w formie zajęć dydaktycznych
75,0	Przygotowanie się studenta do zajęć dydaktycznych
10,0	Przygotowanie się studenta do zaliczeń i/lub egzaminów
5,0	Studiowanie przez studenta literatury przedmiotu

Poziom trudności:

zaawansowany

Wstępne wymagania:

1. umiejętność definiowania ogólnych zjawisk kulturowych

2. podstawowa znajomość: historii muzyki powszechnej i estradowej, terminologii muzykologicznej, zagadnień z zakresu analizy dzieła muzycznego

Metody dydaktyczne:

Zakres tematów:

1. Historia krytyki muzycznej w Polsce

2. Biogramy wybitnych krytyków i ich działalność

3. Współczesna krytyka muzyczna w Polsce w kontekście instytucji i przemian kultury muzycznej

4. Warsztat krytyka muzycznego. Typy wypowiedzi pisemnej. Koncepcja debaty krytycznej

5. Formy prelekcji i zapowiedzi słownej do koncetrów i wydarzeń muzycznych

6. Socjologiczne i psychologiczne uwarunkowania audytorium wydarzeń muzycznych

7. Warsztat prelegenta. Przygotowywanie i konstruowanie samodzielnej wypowiedzi do wybranego wydarzenia muzycznego

Forma oceniania:

Warunki zaliczenia:

1. Kolokwia śródsemestralne

2. Publiczna prezentacja prelekcji do wybranego wydarzenia muzycznego

3. Prace pisemne (zapowiedzi, noty informacyjne, recenzje, wywiady) nt. wybranych wydarzeń artystycznych

Literatura:

K. Bula, Jak mówić o muzyce. Vademecum komentatora muzycznego, Warszawa 1991.
M. Niziurski, Prelekcja muzyczna, Kielce 1994.
S. Jarociński, Antologia polskiej krytyki muzycznej XIX i XX wieku (do r. 1939), Kraków 1955.
B. Pociej, Idea, dźwięk, forma, Kraków 1972.
J. Sławiński, Dzieło, język, tradycja, Warszawa 1974.
R. Ingarden,O zagadnieniu percepcji dzieła muzycznego, Warszawa 1960.
M. Dziadek, Polska krytyka muzyczna w latach 1890-1914, Katowice 2002.

Dodatkowe informacje:

strony internetowe konkursów, festiwali, zespołów wykonawczych, a także:Raport o stanie muzyki polskiej, Instytut Muzyki i Tańca, Warszawa 2011.

Modułowe efekty kształcenia:

01	zna psychologiczne uwarunkowania odbioru muzyki i zasadnicze postawy odbiorcze z punktu widzenia estetyki, socjologii i psychologii muzyki;
02	posiada wiedzę z zakresu stylów muzycznych, kontekstu historycznego muzyki i tradycji wykonawczych potrzebną do konstruowania samodzielnych wypowiedzi o charakterze publicznym
03	wykazuje się umiejętnością przygotowania i prezentacji prelekcji do określonych rodzajów imprez muzycznych;
04	potrafi informować, relacjonować, recenzować wydarzenia muzyczne w formie ustnej i pisemnej w kontekście różnorodnych mediów (radio, telewizja, internet);
05	ṥwiadomie posługuje się warsztatem krytyka muzycznego zarówno w odniesieniu do historycznych uwarunkowań profesji, jak i czynników technicznych (obiektywne kryteria oceny, poprawna konstrukcja wypowiedzi ustnej i tekstu pisanego);