Sylabus przedmiotu

Drukuj

Kod przedmiotu:

A-M48-V-10

Przedmiot:

Pracownia dodatkowa

Kierunek:

Malarstwo, jednolite magisterskie [10 sem], stacjonarny, ogólnoakademicki, rozpoczęty w: 2012

Tytuł lub szczegółowa nazwa przedmiotu:

intermedia

Rok/Semestr:

V/10

Liczba godzin:

60,0

Nauczyciel:

Kuśmirowski Robert, dr hab. prof. UMCS

Forma zajęć:

laboratorium

Rodzaj zaliczenia:

zaliczenie na ocenę

Punkty ECTS:

4,0

Godzinowe ekwiwalenty punktów ECTS (łączna liczba godzin w semestrze):

0	Godziny kontaktowe z prowadzącym zajęcia realizowane w formie konsultacji
60,0	Godziny kontaktowe z prowadzącym zajęcia realizowane w formie zajęć dydaktycznych
30,0	Przygotowanie się studenta do zajęć dydaktycznych
30,0	Przygotowanie się studenta do zaliczeń i/lub egzaminów
0	Studiowanie przez studenta literatury przedmiotu

Poziom trudności:

zaawansowany

Wstępne wymagania:

Student powinien posiadać wiedzę i zapoznanie dotyczące sprawnego łączenia różnych dziedzin sztuk plastycznych, powinien także być zapoznany z najnowszymi dokonaniami współczesnych artystów wizualnych, artystów kształtujących przestrzeń publiczną, oraz artystów prac site- specific i budowy instalacji artystycznych. Wymagane są koncepcje indywidualnych projektów, przy wykorzystaniu, różnych technik, podstawowa orientacja w programach komputerowych dotyczących pracy przy użyciu materiałów wizualizujących tj film, fotografia, obraz.

Metody dydaktyczne:

autoekspresja twórcza
ćwiczenia laboratoryjne
ćwiczenia produkcyjne
konsultacje
korekta prac
objaśnienie lub wyjaśnienie
opowiadanie
pokaz
wykład informacyjny
wykład konwersatoryjny
wykład problemowy
z użyciem komputera

Zakres tematów:

"Dyplom Równoległy "

Proponowane zadanie polega na realizacji szeregu prac, wykonywanych równolegle do planowanego w innej pracowni dyplomu artystycznego. To możliwość przerobienia podejmowanego tematu, techniki i materiału raz jeszcze na innych zasadach, często niemożliwych do zrealizowania w pracowniach macierzystych.To sprawdzian „wytrzymałościowy” na wielu płaszczyznach twórczych, począwszy od zdolności manualnych a skończywszy na zdolności przewidywania i reagowania na zadane ćwiczenia w czasie rzeczywistym. Przeprowadzane tak eksperymenty są podpowiedzią i za razem odkryciem zdolności improwizacyjnej na wielu płaszczyznach z użyciem wielu technik artystycznych. Wszystkie prace wykonywane są tylko podczas zajęć na materiałach zapowiadanych i ustalanych ze studentem. Każdy przypadek rozpatrywany jest indywidualnie i odpowiednio do dyplomowych planów.

„Prace osobiste”

Ćwiczenie na wyobraźnie i własne umiejętności przy użyciu zebranych doświadczeń, gdzie wchodzą wszystkie techniki plastyczne jak i ich wzajemne łączenie. Praca może mieć charakter instalacji, realizacji płaskiej, obiektu 3D, video, kolażu technologicznego, pod warunkiem doprowadzenia prac do jakości wystawienniczej.

Projekt osobisty to również możliwosć odkrycia nowych rozwiązań w często stosowanych materiałach przy zestawieniu z performatywnymi działaniami czy samym dźwiękiem. Stanowi też szanse na wykonanie prac z zakresu zainteresowań własnych, często dotyczących tematów prywatnych często bez szans na realizacje w tradycyjnych pracowniach.

Materiały użyte powinny być ogólnie dostępne, znajdujące się w naszym otoczeniu, znalezione i te z odzysku. Tego typu działanie jest dużym polem doświadczalnym, pozyskiwaniem wiedzy o stosowanych materiałach ich właściwościach oraz pokrewnym znaczeniu.

Zadanie przewidziane jest na cały semestr

Forma oceniania:

ćwiczenia praktyczne/laboratoryjne
inne
obecność na zajęciach
ocena ciągła (bieżące przygotowanie do zajęć i aktywność)
praca semestralna
realizacja projektu
zaliczenie praktyczne

Warunki zaliczenia:

Zaliczenie odbywa się na podstawie przeglądu prac.

Literatura:

R.W. Kluszczyński, Społeczeństwo informacyjne. Cyberkultura. Sztuka multimediów, Kraków 2001 (wydanie 2: 2002).
J. Baudrillard, Symulacja i symulakry, Warszawa 2005.
Benjamin W., Twórca jako wytwórca. Poznań 1975.
Benjamin W., Dzieło sztuki w epoce możliwości jego technicznej reprodukcji, (przeł. K. Krzemień), red. A. Hellman Estetyka i film, WAF, Warszawa 1972.
B. Kowalska, Sztuka w poszukiwaniu mediów. Warszawa 1985.
P. Krakowski, O sztuce nowej i najnowszej. Warszawa 1981.
J. Ludwiński, Sztuka w epoce postartystycznej. Pokaz 2001, nr 32
Gołaszewska M., Zarys estetyki, PWN, Warszawa 1986.
Gołaszewska M., Świadomość piękna. Problemy genezy, funkcji, struktury i wartości w estetyce, PWN, Warszawa 1970.
Ingraden R., Przeżycie, dzieło, wartość, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1966.
Kosuth J., Sztuka po filozofii, red. S. Morawski, Zmierzch estetyki rzekomy czy autentyczny?, Czytelnik, Warszawa 1987.
Stróżewski Wł., O prawdziwości dzieła sztuki. Prawdziwościowa interpretacja dzieła sztuki literackiej, w Studia Estetyczne, t. XV, Warszawa 1978.
Welsch W., Sztuczne raje? Rozważania o świecie mediów elektronicznych i o innych światach (przeł. J. Gilewicz)

Dodatkowe informacje:

podawane już na zajęciach

Modułowe efekty kształcenia:

01W	Student, który zaliczył moduł, zna problematykę warsztatu wybranej, innej niż specjalnościowa, dyscypliny artystycznej oraz identyfikuje teoretyczne i praktyczne aspekty realizacji w zakresie tej dyscypliny
02U	posiada, opartą na znajomości wzorców kreacji, umiejętnościach warsztatowych i praktyce w wybranej dyscyplinie, osobowość twórczą umożliwiającą wyrażanie własnych wizji artystycznych
03U	świadomie i odpowiedzialnie dokonuje swoich wyborów twórczych
04U	potrafi dokumentować, opisywać i publicznie prezentować własną twórczość w zakresie wybranej dyscypliny
05K	rozumie potrzebę poszerzania swojej wiedzy i umiejętności warsztatowych oraz niezależności w działaniu i dobrej organizacji pracy
06K	cechuje go kreatywność oraz zdolność elastycznej adaptacji do dynamiki procesu twórczego
07K	dokonuje analizy i krytycznej oceny własnej twórczości w kontekście artystycznym i społecznym, zwłaszcza w odniesieniu do prawa własności intelektualnej

Metody weryfikacji efektów kształcenia:

zaliczenie na ocenę