Sylabus przedmiotu

Poszukiwanie  twórczych rozwiązań w zakresie wieloelementowych projektów artystycznych stosujących nowe media cyfrowe zarówno w sferze wizualnej, audiowizualnej i multimedialnej: projekty indywidualne i zbiorowe (zespoły twórcze): łączenie elementów plastycznych z mediami elektronicznymi; spektakle, projekcje, pokazy performatywne i  intermedialne; widowisko telewizyjne, komunikacja w sieci.

Umiejętność posługiwanie się współczesnymi mediami elektronicznymi, uzyskanie profesjonalnego poziomu w zakresie projektowania, organizowania i realizacji zadań z zakresu komunikacji wizualnej i społecznej.

• autoekspresja twórcza
• ćwiczenia laboratoryjne
• ćwiczenia przedmiotowe
• dyskusja dydaktyczna
• ekspozycja
• film
• konsultacje
• korekta prac
• objaśnienie lub wyjaśnienie
• opis
• pokaz
• wykład informacyjny
• wykład problemowy
• z użyciem komputera

Ćwiczenia:  zadaniem studenta jest zrealizowanie indywidualnego artystycznego projektu opierającego się przynajmniej na trzech elementach składowych np.: tekst opisujący koncepcję, oraz powody powstania realizacji, obiekt istniejący w przygotowanej do tych celów przestrzeni, zestaw fotografii lub film.

Projekt powinien być wykonany przy pomocy współczesnych i tradycyjnych technik medialnych, oraz ze znajomością aktualnych przykładów takich projektów w sztukach wizualnych – instalacja, instalacja wideo, instalacja interaktywna, site – specific, sztuka sieci.

Student powinien zaproponować w oryginalny sposób zbudowaną propozycję, ocenić jej wartość artystyczną, oraz przewidzieć skutki społecznego działania artystycznego.

W proponowanej przez studenta koncepcji istotna jest znajomość historii mediów artystycznych, oraz umiejętność ich interpretacji. W skład ćwiczeń wchodzi cykl przygotowanych do tego celu programów edukacyjnych ze sztuki mediów.

Ćwiczenie 1.  „Pejzaż wewnętrzny”

      Ćwiczenie nie dotyczy tradycyjnego pejzażu, ale powstanie klasycznej formy nie jest wykluczone, jednak istotne jest, aby spojrzeć na ten temat indywidualnie i odszukać w nim zupełnie inny zestaw znaczeń. Forma wykonania jest dowolna i może to być tradycyjny obraz, montaż z gotowych materiałów, krótki film, fotografia, wydruk, znak graficzny.

Ćwiczenie 2. „Przestrzeń i dźwięk”

Ćwiczenie polega na zbudowaniu prostej instalacji dźwiękowej wykorzystując przedmiot, obiekt, który np. emituje dźwięk. Istotna jest przestrzeń, dźwięk i wprowadzenie tego dźwięku w konkretną przestrzeń. Przy realizacji instalacji dźwiękowej można wykorzystać dźwięk emitowany przez przedmioty, które nas otaczają, przedmioty codziennego użytku, ale trzeba ten dźwięk zmodyfikować. Taka modyfikacja wiąże się również  ze zmianą obiektu, który wydaje dźwięk mający już inne znaczenie w przestrzeni. Przed wykonaniem  instalacji powinny być zrealizowane projekty, szkice koncepcyjne, oraz przedstawione propozycje ingerencji w daną przestrzeń oraz dźwięk.

• ćwiczenia praktyczne/laboratoryjne
• dokumentacja realizacji projektu
• końcowe zaliczenie ustne
• obecność na zajęciach
• ocena ciągła (bieżące przygotowanie do zajęć i aktywność)
• projekt
• przegląd prac
• realizacja projektu
• wystawa
• zaliczenie praktyczne

Zaliczenie na ocenę, na podstawie zrealizowanych prac.

1. Kandinsky W., Punkt i linia a płaszczyzna, PIW, Warszawa 1986.

2. Strzemiński W., Teoria widzenia, Kraków 1974.

3. Tabakowska E., Ikoniczność znaku, Kraków 2006.                                                                           

4. Jałowiecki B., Szczepański M., Miasto i przestrzeń w perspektywie socjologicznej,  

    Warszawa 2006.

5. Smoczyński M., Esej o rysunku, CSW, Warszawa 2010.

Konsultacje: Budynek WA ISP, sala nr. 6, godz 16.00-18.00, Poniedziałek.

email: klimaszewski71@tlen.pl

Weryfikacja efektów kształcenia podczas przeglądów prac, konsultacji, zaliczenia.